تب شالیزار مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط دهیاری دوک   
پنجشنبه, 17 مرداد 1392 ساعت 12:28

تب شالیزار فقط شالیکارانرا درگیر نمی کند

 

یک بیماری عفونی است که از حیوان به انسان انتقال می یابد. در واقع یک بیماری مشترک بین انسان

ودام می باشد. این بیماری در مشاغلی از قبیل شالیکاران، کشاورزان، کارگران کشتارگاه ها،ماهی

گیران وکسانی که با شنا در مناطق با آب های آلوده کار می کنند.

پراکندگی بیماری:

این بیماری در تمام نقاط استان های شمالی کشور(گیلان ، مازندران ، گلستان) به علت بارندگی و

رطوبت بالا  و شغل برنجکاری ، کشاورزی و ماهی گیری شایع می باشد.

راه انتقال :

این بیماری تنها کشاورزان را درگیر نمی کند و کسانی که بدون رعایت مسائل بهداشتی  با حیوانات در

تماس هستند نیز در معرض خطر این بیماری قرار دارند. عامل بیماری زا از طریق غشاء های

مخاطی ، بافت ملتحمه چشم و پوست خراشیده وارد بدن می شود. تب شالیزار به ندرت از انسان به

انسان منتقل می شود. و راه انتقال آن از طریق :ارتباط جنسی با فرد بیمار/ از مادر بیمار به جنین از راه جفت/ تغذیه با شیر مادر بیمار/خون آلوده به لیتوسپیرا/ و ادرار بیمار

علائم بیماری :

این بیماری با تب ولرز وسر درد( شبیه سرما خوردگی ) شروع شده و در مراحل شدید تر علائم دیگری  مثل یرقان وزردی دارد.

راه پیشگیری :

از شنا کردن در آب هایی که به سالم بودن آن مطمئن نیستید خودداری کنید

از راه رفتن با پای برهنه در آب های رودخانه ،چاله ها و گودالها خوداری کرده ودر این آب ها چیزی

نشوید. در محیط هایی که  گاو و گوسفند  نگه داری می شود و یا به منظور چرا کردن در آن وارد

می شوند با پای برهنه وارد نشوید و به علفهای آن دست نزنید، در واقع ضروری استفاده از دستکش الزامی است .

وجود هر نوع زخم و یا خراش در دست وپا را جدی گرفته واز فرو بردن آنها در آب های آلوده و یا

وارد شدن با آنها بدون محافظ به زمین های کشاورزی جدا پرهیز نمائید.

در زمان درو برنج معمولا دست وپای کشاورزان توسط ساقه های برنج زخمی می شود .در این موقع

دست وپای خود را نباید توسط آب های اطراف مزرعه ویا چاله های ایجاد شده شستوشو دهند

 

افزودن نظر


کد امنیتی
تصویر جدید

   
 
 

اوقات شرعی